บทที่ 52 ตอนที่ 52

ใช่ หล่อนจำได้ จามีลตกม้าเมื่อสมัยเป็นวัยรุ่น และเขาก็ไม่เคยแตะต้องม้า หรือคิดจะขี่ม้าอีกเลย

ชมพูนุชเบิกตากว้าง มองใบหน้าหล่อจัดแต่เต็มไปด้วยแรงโทสะของจามีลด้วยความตื่นตกใจ

“แล้ว... พระองค์ทรงม้าทำไมเพคะ...”

เขาย่นจมูกใส่หล่อนอย่างมันเขี้ยว

“ถ้าเราไม่ทำอย่างนี้ แล้วเราจะตามเจ้าทันไหม หึ... คิดบ้...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ